Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

AT THE HOLY MONASTERY OF PANTOKRATOR, FATHER LOUKIANOS RECEIVES HIS ORDINATION DURING THE FESTIVITIES FOR THE TRANSFIGURATION OF CHRIST.


Famous Orthodox Theologian, retired bishop of Herzegovina Athanasius, student of st. Justin of Ćelije, about the Protestant heresy of Sola Scriptura.


Famous Orthodox Theologian, retired bishop of Herzegovina Athanasius, student of st. Justin of Ćelije, short critique of Islam.


ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ. Ό παπά-Ηλίας στο θεραπευτήριο «Ευαγγελισμός»







Ό παπά-Ηλίας στο θεραπευτήριο «Ευαγγελισμός»

Ο παπά-Ηλίας στο θεραπευτήριο «Ευαγγελισμός» είχε ζεστό κονάκι για τον αποκαρδιωμένο. Κάθε μέρα από τις 4 τό απόγευμα μέχρι τις 10 τό βράδυ παρείχε πλούσια νοσηλεία με πολλή υπομονή στους περιπεσόντας εις τους ληστάς καί καυτηρίαζε και  βαλσάμωνε ψυχές. Σε κανένα δεν άρνείτο να τον άκούση όσο κουρασμένος καί να ήταν. Πάντοτε με το Επιτραχήλιο καθισμένος στήν «ηλεκτρική καρέκλα», όπως συνήθιζε να την χαρακτηρίζει, άκουγε με πρόσωπο εκστατικό τον μετανοούντα. Έδειχνε ότι σε πρόσμενε στο εξομολογητήριο.



 Πόσα δεν άκουσε εκείνο τό «περίπτερο» που είχε στήσει στήν γωνιά τής εκκλησίας του Ευαγγελισμού. Γιά να διευκολύνη τους προσερχομένους στήν εξομολόγηση, έγραψε μικρό βιβλίο, έπιγράφοντάς το «Γιατί δεν τού ανοίγεις;», με εικόνα στο εξώφυλλο τον Κύριο πού κτυπά την χωρίς μάνταλο πόρτα. Τις πρωινές ώρες περιεφέρετο στους θαλάμους των ασθενών κάθε μέρα. Παρηγορούσε, έξωμολογούσε και βοηθούσε τούς έγκαταλελειμμένους. Πολλές φορές θεάθηκε μ’ ένα χαρτί στα χέρια να πηγαίνη από γραφείο σέ γραφείο, για να βγάλη πιστοποιητικό απορίας για έγκαταλελειμμένους, μέχρι καί αγιορείτες κελλιώτες καί σκητιώτες.



Παρακινούσε τούς ασθενείς στήν έξομολόγηση, χωρίς να γίνεται φορτικός καί ανεπιθύμητος. Την γνώριζε καλά την τέχνη των τεχνών, την διαποίμανση των ψυχών. Στήν έμμονή τής αμαρτίας ήταν άτεγκτος, καί μάλιστα στούς ρασοφόρους. Είχε την εκτίμηση καί τον σεβασμό όλου τού προσωπικού. Αργότερα, τον έκαναν έκόντα-άκοντα επίσκοπο καί σβήστηκε ή εστία του Εύαγγελισμού. Πολλοί νοστάλγησαν τίς θείες Λειτουργίες καί τα απλά του καί συγκροτημένα κηρύγματα· ιδιαιτέρως τής έξομολόγησης την Χάρη. Τότε άκουσα να λέγη ένας χριστιανός: «Χάσαμε τίς εφεδρείες μας».Ώς επίσκοπο τον άπέσυρε ή Εκκλησία, γιατί δεν άντεχε καλόγερο στην υψηλή της αυλή...

Πετράδια τής μίτρας του ήταν ή απλότητα, τό ευπροσήγορο καί προσηνές, τό φιλακόλουθο καί, τό πιο πολύτιμο, ή πατρότητα. Δεν σε άφηνε στο στόμα τού λύκου σου σφύριζε κυριολεκτικά να σε γλυτώση. Τον είπαν σκληρό καί τραχύ, γιατί δεν έφευγε από τίς αρχές του με τίποτε. Ό πατήρ Ηλίας θά μείνη στην ιστορία των αρχιερέων γνωστός γιά την ταπεινοφορία του, την ευτέλεια των αμφίων καί των ενδυμάτων του. Τά άμφιά του ήταν από τά φθηνότερα υφάσματα τής έκκλησιαστικής αγοράς. Είχε καί άλλα κοσμήματα, πού δεν πρέπει νά παραλείψω. Την ελεημοσύνη, την όποια προτιμούσε υπέρ πάν άλλο. Πολλές φορές πλήρωσε χρέη, νά μη χάσουν την κατοικία τους. Καί οικοτροφείο διατηρούσε μέ τον πατέρα Εύσέβιο γιά άστεγους φοιτητές. Ένα ακόμη κόσμημα: τό πνεύμα τής μαθητείας, τό όποιο δέν έγκατέλειψε μέχρι τά βαθιά του γεράματα. Γιά νά λειτουργήση τό μοναστήρι του επί τή βάσει τού ορθοδόξου μοναχισμού καί όχι μέ δικά του πρότυπα, ρωτούσε πάντοτε σάν μικρό παιδί.

Μετά τον διωγμό του δέν έμεινε άνενέργητος καί αδρανής. Έπέστρεψε στο έξομολογητάριο καί ίδρυσε μέ πολλούς κόπους γυναικεία Μονή. Έπισυνήγαγε πνευματικές κόρες του, πού μαρτυρούν μέχρι σήμερα απροσποίητα καί ανεπιτήδευτα τον Χριστό. Δέν προχώρησαν σέ καινοφανή πράγματα, άλλ’ έμειναν στις παραδόσεις τού πατρός Ήλία, όπως ακριβώς τίς παρέλαβε από τον γέροντα Άμφιλόχιο Μακρή.

Έπειτα από μακροχρόνιο ασθένεια άνεπαύθη εις την Μονήν. Υπάρχει τόμος αφιερωμένος στην μνήμη του.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΡΦΕΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.


ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ. Ό παπά-’Ανάστασης ο θορυβώδης, εφημέριος στο Λαϊκό νοσοκομείο



Ό παπά-’Ανάστασης ο θορυβώδης, εφημέριος στο Λαϊκό νοσοκομείο



Ήταν τό όλως αντίθετο των προμνημονευθέντων  από την φύση ανδρειωμένος. Δεν χωρούσαν οί οι προσφωνήσεις «παππούλη» καί «παππουλάκο». υδραίος μπρατσωμένος, έτρεμε στο περπάτημά του ή γή πού πατούσε. Πατέρας δέκα, ίσως καί περισσοτέρων, παιδιών 'ξευρε να κρατά ηνία στα χέρια του. Μούτσος στα καράβια τού Αργοσαρωνικού τα χρόνια του αγίου Νεκταρίου, κατείχε καλά την γλώσσα τού λιμανιού καί, όταν ή ανάγκη καί ή περίσταση τό ’φερνε, την ξεδίπλωνε σαν δρέπανο θεριστικό. Εφημέριος τοποθετήθηκε στην 'Αγία Τριάδα στην οδό Κηφισίας. Όταν είδε την άθεοφοβία, την ασέβεια του συνεφημερίου του, ζήτησε να έφημερεύση σε νοσοκομείο μόνος του, χωρίς άλλους παπάδες. Του είπαν:
-       Τό νοσοκομείο δεν έχει τυχερά. Τα παιδιά σου πολλά. Ό μισθός μικρός. Θα πεινάσεις.

-       Καί τί θέλετε; Να σφάξω, σάν τον Ηλία, τούς ιερείς τής αισχύνης; Στο νοσοκομείο τό προσωπικό ήταν «εξ εύωνύμων», άθεοι από τον πρώτο μέχρι τον έσχατο. Ό συμμοριτοπόλεμος δεν είχε τελειώσει.- Ευτυχώς ό Θεός μου έδωσε ρώμη καί με φοβούνταν, αλλιώς θα με λάκτιζαν -έλεγε χαριεντιζόμενος. Έπρεπε να ’χω όλη την προσοχή μου εστραμμένη να μην αφεθώ καθόλου

Και συνέχισε να μου διηγείται:

 Εκεί πού πειράσθηκα ήταν στον επιούσιο άρτο. ήταν φθινόπωρο του ’48. Γιά μιά εβδομάδα κανεις δεν πλησίασε ούτε γιά κερί ούτε γιά λάδι. Καί αύτό τό ευλογημένο τελείωσε καί έσβησαν τά καντήλια των ' Αγίων Αναργύρων. Σάββατο βράδυ παρέμεινα μέχρι αργά στο έξομολογητάρι. Έξω τό ξεροβόρι μετέφερε τά φύλλα, αλλά ανθρώπου βηματισμός δεν άκουγότανε. Κάθε τόσο κοίταζα στο παραθύρι. Κανείς δεν περιδιάβαινε. Μονολογούσα: «Πώς να πάω στο σπίτι; Πώς να κοιτάξω την παπαδιά; Μιά βδομάδα τίποτε μά τίποτε δεν τής πήγα». Γονάτισα καί αγκάλιασα τά πόδια τού Εσταυρωμένου, χωρίς να ’χω τί να τού πώ.

Πέρασε ή ώρα καί έπρεπε να φύγω.

Την ώρα πού έστριβα τό κλειδί της πόρτας μιά γυναίκα φώναξε μέσα στο σκοτάδι:

- Παπά-Άναστάση, παπα-Άναστάση, περίμενε, μη κλείσης. Πέθανε ή μητέρα μου καί σού αφήνω τρεις χιλιάδες γιά σαρανταλείτουργο.

Γύρισα πίσω. Γονάτισα στον Σταυρό καί εύχαρίστησα τόσο, ό σο δεν τό έκανα γιά την γυναίκα μου καί τά παιδιά μου.



Πηγα καί τα ψώνισα όλα. Γέμισα τό τραπέζι απ’ όλα. Αφήνοντας μια-μια τις σακούλες, έλεγα στην παπαδιά:

- Να μωρή γκρινιάρα, απ’ όλα που κλαίγεσαι.

Καί είχε ή δύστυχη βδομάδα καί περισσότερο να δη στο σπίτι έλεος.

Σ` αυτόν τον ίδιο Σταυρό τής συνεχούς προσευχής του γονάτισε  ό εξομολογούμενος. Τό ήθος καί τό ύφος τού παπά- ΑΝΑΣΤΑΣΗ  δεν ήταν για να παίξουμε. Γινότανε κανονικό χειρουργείο, χωρίς να βάλει νυστέρι ό θεράπων. Δεν μπορούσες να κρύψεις τίποτε. Αβίαστα σού έβγαιναν καινά καί παλαιά.

Ένα καυτό Αύγουστο τού λέγω:

-       Δεν αντέχω άλλο. Ή σάρκα ξεπέρασε τά όρια τής αντοχής

Με άρπαξε από τό χέρι. Μ’ έσφιξε δυνατά, δείχνοντάς _ :. τίς φλέβες. Με ρωτά δακρυσμένος:
-       Τί τρέχει εδώ μέσα, παιδί μου;
-       Αίμα -τού λέγω.
-       Λάθος. 'Αμαρτία, παιδί μου! Έλα αύριο τό πρωί να κοινωνήσεις. Γιά σένα θα λειτουργήσω.
Αυτοί οί πνευματικοί είχαν τρόπους Χάριτος, πού δρόσισαν . την κάμινο τού πυρός, χωρίς να σού αναφλέγουν καθησυχασμένα πάθη.



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΡΦΕΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.

ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ. Ό ιερομόναχος Τιμόθεος στην αγορά τής Αθήνας






Ό ιερομόναχος Τιμόθεος στην αγορά τής Αθήνας

Στην χειρότερη συνοικία τής Αθήνας, στήν οδό Μενάνδρου, υπάρχει ό ναός τού ' Αγίου Αθανασίου, μετόχι τής μονής Παναγίας Χρυσολεοντίσσης στην Αίγινα. Εκείνα τά χρόνια εφημέρευε ό ιερομόναχος Τιμόθεος Όταν ό Θεός μοίραζε την απλότητα, λες καί ήταν μόνος αυτός καί την πήρε όλη. Γιά τον άνθρωπο τής αγοράς, πού ολη την ήμερα περπατούσε σε σάπια σανίδια, ήταν γερό αποκούμπι. Έσπέριζε καί λειτουργούσε κάθε μέρα. Οί ψαλτάδες ήταν απλοί άνθρωποι, πού χαίρονταν να ψάλλουν, γιατί δεν ήξευραν να ψάλλουν. Οί νέοι πού συνέψαλλαν, αργότερα έγιναν μοναχοί. Σε μια Προηγιασμένη πού παρακολουθούσα, μέσα στο ταπεινό φως των καντηλιών, μόνον μια ισχνή φωνή προφητική άκουγες: «Προετοιμασθήτε, χριστιανοί, γιατί έρχεται ό Βασιλεύς τής δόξης».

Πολλοί πονεμένοι άνθρωποι έγιναν φιλακόλουθοι σ’ αύτό τό εκκλησάκι. Ό παπά-Τιμόθεος ήταν μια φευγαλέα μορφή στήν αγορά τής Αθήνας, πού τούς άμαρτωλούς συνέστελνε καί τούς ευλαβείς εύφραινε. Τον έβλεπαν πρόσωπο Αγγέλου. Ό σκίμπους τού γέροντα Τιμοθέου ήταν πιο οικείος στούς φτωχούς καί άπαίδευτους. Μετά τις προμήθειες τής έβδομάδος στήν χονδροαγορά, περνούσαν καί άπό τό άπέριττο πετραχήλι τού παπά-Τιμόθεου. Πόσες φορές σαββατόβραδο βρήκα στο έκκλησάκι τού 'Αγίου Αθανασίου ψώνια καί έξομολογουμένους. Τό τζάκι τού παπά-Τιμόθεου έκαιγε νηστεία, άγρυπνία, προσευχή, καί όχι άκαδημαϊκή θεολογία καί προσωπικά «νομίζω» καί «νομίσματα». Γι’ αύτό καί καπνοδόχο χαμηλό είχε καί κάπνα δυσδιάκριτη στά μάτια των πολλών. από τον κόπο του καί την βοήθεια των πιστών έκτισε περίφημο γηροκομείο. Μετά την εγχείρηση καρδιάς διακόνησε λίγα χρόνια καί μετέστη στήν μονή πού ετοίμασε στούς ούρανούς ό Κύριος για τούς άγαπώντας Αυτόν.



 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΡΦΕΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.



Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ. Ό παπά-Γιώργης στο νοσοκομείο «"Άγιος Σάββας»


Ό παπά-Γιώργης στο νοσοκομείο «"Άγιος Σάββας»

Ο Κύριος παρακαλεί στήν αρχιερατική Του προσευχή νά μείνουμε στήν δική Του αγάπη.  Ώρισμένους ανθρώπους ό καλός μας Θεός δεν τούς αφήνει να μεγαλώσουν. Τούς κρατά παιδιά, γιά νά μείνουν εν τή αγάπη Του. Κυριολεκτικά είναι αγαπημένοι από τον Χριστό έφ’ όρου ζωής. Ένας τέτοιος ευνοούμενος κληρικός ήταν καί ό παπά-Γιώργης. Τό πρόσωπό του έλαμπε από αθωότητα καί τά μάτια του λαμποκοπούσαν, όπως του μικρού παιδιού πού μόλις ξύπνησε από την κούνια. Οί ερωτήσεις του ήταν πιο κάτω καί από του μικρού παιδιού.





 Λες καί αυτήν την ώρα ήρθε στον κόσμο καί τίποτε δεν γνωρίζει από τά συμβαίνοντα εν ταίς ήμέραις ταύταις. Την ώρα τής έξομολογήσεως ένιωθες τί σημαίνει συγκατάβαση καί έλεγες: «Σε αύτό τό μωρουδάκι ήρθα να εξομολογηθώ;». Καί όμως μαλάκωνε την καρδιά σου καί αφηνόσουνα στήν αθωότητα του Γέροντα. «Τί να κρύψω από μια τέτοια συντυχία; Βρήκα φίλο να του μιλήσω και εξυπνάδες θα του πουλήσω;» Σου άφηνε λάσκα τό σκοινί, για να μη σκορτσαρης  και σπάση εις βάρος σου. Καί στο τέλος σου τα έσφιγγε  τα σχοινιά  για να μην απολεσθείς στην αμαρτία. Δεμένος πια μαζί του σαν την βάρκα στο καράβι του παλιού καιρού, ταξίδευες  στην νοητή θάλασσα. Τον πήρε γρήγορα ό Κύριος, «ίνα μη ή κακία αλλάξει την σύνεσιν αυτού». ’Άλλωστε έφτασε  εκεί  πού έπρεπε, για να ίδή τό πρόσωπο του Θεού Ιακώβ.





ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΡΦΕΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.

President Trump Celibates Greece Independence at the White House


Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ.


ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ. Ο ΠΑΤΗΡ ΕΥΣΕΒΙΟΣ Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΤΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΥ.





Ό πατήρ Ευσέβιος, ο εφημέριος του Ίπποκρατείου



Ο πατήρ Ευσέβιος, ό εφημέριος του Ιπποκράτειου νοσοκομείου, άκουγε στο επίθετο Γιαννακάκης και ήταν, όπως καί ό πατήρ Ηλίας, μοναχός τής 'Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων. Χρόνια ήτανε λαμπάδα τοις εν σκότη πορευομένοις, χωρίς ποτέ να κάνη καψίλα καί να μειώση το  φως. 'Υπήρξε γλυκύτατος καί αδελφικός με τον προσερχόμενο στήν εξομολόγηση. ’Άφηνε πάντα ένα πλατύ χαμόγελο απροσποίητο, πού έλεγες: «Βρήκα κι εγώ επιτέλους την ημέρα πού θα μου χαμογελάσει». Τό απόβραδο εξομολογούσε , άλλα κοντά του ένιωθες την αύγή μιας λαμπρής ημέρας. Συμβούλευε χωρίς να υψώνει την φωνή του· ψιθυριστά, όπως ή μάννα τό άρρωστο παιδί:

- Υπομονή καί θα τό περάσουμε καί αυτό. Έχομεν, θάρσει, έχομεν αρχιερέα δυνάμενον βαστάσαι τας άσθενείας ήμών.

Λειτουργούσε με πολλή  Ταπείνωση καί ή προτροπή και ή παράκλησή του στήν σύναξη τού 'Αγίου Λουκά ήταν:

«Τό άγιο Ποτήριο εσείς πρέπει να τό αδειάζετε καί όχι ό παπάς στήν κατάλυση» την όποια έκανε με περισσότερη συστολή καί ευλάβεια καί από την ώρα της θείας Λειτουργίας. Το επισημαίνω αυτό, γιατί είδα πολλούς λειτουργούς να καταλύουν σαν κοινό ποτήριο. Ανεβοκατεβάζουν τό Ποτήριο όπως τά κολονάτα ποτήρια στο ούζάδικο. Στο τέλος τής δεκαετίας του ’50 είδε στο ναΰδριο του Αγίου Αντωνίου καθολικός παπάς ορθόδοξο να καταλύη και είπε στον γέροντα Άμφιλόχιο:

- Καί τό κοσμικό ποτήρι θα τό χρησιμοποιήσουμε εύπρεπέστερα απ’ οτι ό κληρικός αυτός σήμερα τό άγιο Ποτήριο. Πάντοτε, προτού άρχίση, γονάτιζε στήν Πρόθεση να προσευχηθή.

Μετά την διακονία του στο νοσοκομείο επανίδρυσε μονή του αγίου Ίωάννου του Θεολόγου στο Αίγιο τής Πελοποννήσου. Έφημέρευσε καί έξωμολόγησε με καταπληκτική άγαπητική διάθεση μέχρι τής όσιας κοιμήσεώς του. Συνοδία μοναζουσών εξακολουθεί νά βάζη λάδι στο καντήλι πού άναψε ό γέρων Ευσέβιος.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΡΦΕΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.


ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ. ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ . ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ KAI ΑΛΛΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ.


ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ


Εσπερινος στον Ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτοκου στο ΙΛΙΟΝ


Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ